REZULTAT

Modyfikowanie powierzchni poliuretanów z wykorzystaniem nanokrzemionki

WYKONAWCA I KIEROWNIK ZADANIA

Wydział Inżynierii Chemicznej i Procesowej Politechniki Warszawskiej

prof. dr hab. inż. Tomasz Ciach

TYTUŁ ZADANIA PROGRAMU

Opracowanie technologii inżynierii materiałowej, inżynierii powierzchni i bioinżynierii dla potrzeb protez serca.

OPIS REZULTATU

Technologia polega na modyfikowaniu podłoża poliuretanowego, stosowanego do wytwarzania protez serca za pomocą nanocząstek krzemionki w obecności aminokwasów (arginina i cysteina). W otrzymanej strukturze nanocząstki stanowią punkty przyczepiania się komórek śródbłonka naczyniowego, umożliwiając stopniową kolonizację powierzchni protezy.

Dla zmodyfikowanych powierzchniowo próbek poliuretanowych wykonano wstępne badania posiewu z wykorzystaniem ludzkich komórek śródbłonka i fibroblastów. W badaniach wykazano znaczną poprawę adhezji komórek do podłoża zmodyfikowanego, w stosunku do czystego poliuretanu.

Komórki śródbłonka i fibroblasty ludzkie na powierzchni poliuretanu modyfikowanej za pomocą nanocząstek krzemionki

OPOTENCJAŁ WYKORZYSTANIA

Wykorzystanie technologii dla ograniczenia ryzyka wykrzepiania krwi w protezach serca wykonanych z poliuretanu jest bardzo interesującym kierunkiem badań nad rozwojem protez serca. Uzyskane w wyniku kolonizacji powierzchnie monokomórkowe, odżywiane przez przepływającą krew, posiadające zdolność samoregeneracji i wydzielania substancji przeciwzakrzepowych, stanowią znakomitą alternatywę dla warstw atrombogennych, uzyskiwanych metodami fizyko-chemicznymi. Tego typu biologiczne powłoki mogą znaleźć zastosowanie we wszystkich konstrukcjach protez serca. Uzyskane rezultaty można uznać w tym zakresie za obiecujące, lecz stan zaawansowania badań nie pozwala na tym etapie stwierdzić przydatności technologii dla konkretnych konstrukcji protez.

OCHRONA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Brak ochrony


(C)FRK 2009