REZULTAT

Metodologia badań oceny pozaustrojowych pomp wspomagania serca po deplantacji

WYKONAWCA I KIEROWNIK ZADANIA

Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie
Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii, Zabrze

Dr Grzegorz Religa

TYTUŁ ZADANIA PROGRAMU

Wprowadzenie do stosowania klinicznego zmodernizowanego, pozaustrojowego systemu wspomagania serca.

OPIS REZULTATU

W ramach realizacji zadania została opracowana metoda badań oceny powierzchni i warstw przypowierzchniowych biomateriałów w elementach konstrukcyjnych pomp wspomagania po ich aplikacjach klinicznych lub innych testach funkcjonalnych, na przykład zmęczeniowych. Celem badań jest ocena stabilności biomateriałów oraz skutków ich kontaktu z krwią i tkankami a także długoterminowej pracy. Jednym z głównych kierunków prac rozwojowych prowadzonych nad konstrukcją komór wspomagania serca była modyfikacja materiału konstrukcyjnego pompy w celu zmniejszenia ryzyka wykrzepiania krwi w protezie oraz zwiększenia jej wytrzymałości mechanicznej w warunkach długoterminowej pracy w kontakcie z krwią. Dla oceny efektu uzyskanego przez wprowadzenie nowych materiałów w konstrukcji protez serca zaplanowano w programie opracowanie i wykonanie badań porównawczych protez stosowanych aktualnie z protezami zmodernizowanymi. Opracowano więc metodę postępowania z protezami serca po aplikacji mechanicznego wspomagania serca w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Opracowana metoda zawiera szczegółowe procedury dotyczące: czynności właściwego zabezpieczenia protezy po jej użyciu jako materiału do badań, pobierania próbek z pomp po deplantacji, zabezpieczania biomateriału po badaniach oraz oględzin makro i mikroskopowych pomp po deplantacji. Wynikiem badań przeprowadzonych wg. opracowanej metody jest ocena jakości biomateriału oraz obecności materiału biologicznego dla poszczególnych fragmentów protezy serca, ocenianych w podziale na tzw. sektory konstrukcyjne pompy:

OPOTENCJAŁ WYKORZYSTANIA

Metodologia badań oceny pozaustrojowych pomp wspomagania serca po deplantacji obejmuje identyfikacji i lokalizacji skrzepliny, jej składu morfotycznego, stopnia adhezji do podłoża oraz oceny wytrzymałości materiałowej elementów protezy serca. Wszystkie te aspekty badań są cenne ze względu na fakt, iż wykazują zależności czasowo-konstrukcyjne promujące powstawanie skrzeplin, odkrywają prawidłowości konstrukcyjne oraz prawidłowości występowania odrębnych modeli morfotycznych w skrzeplinach w zależności od ich lokalizacji i czasu stosowania pompy.

Ten typ prowadzenia badań pozwala na wyciągnięcie wniosków dotyczących konstrukcji kolejnych prototypów protez serca, tak aby wydłużyć ich bezawaryjny sposób działania i stał się niezwykle istotny dla dalszych działań badawczych i wdrożeniowych w programie. Z zastosowaniem opracowanej metodologii badano w ramach programu „Polskie Sztuczne Serce” pompy POLVAD-EXT po aplikacjach klinicznych oraz pompy Religa Heart EXT po eksperymentalnych badaniach na zwierzętach. Pozyskane dane posłużą do przeprowadzenia oceny klinicznej nowo opracowanych protez.

OCHRONA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Nie dotyczy


(C)FRK 2009